Yabancı kaygısı: zamanlama, nedenler, ipuçları

Kısa bir süre önce çocuğunuz herkese merakla bakan bir güneş ışığıydı, ancak bir günden diğerine çevresine reddedilme tepkisi veriyor. Kısa bir göz temasıyla her şey biter: Çocuk arkasını döner, küçük ellerini yüzünün önünde tutar, annesinin kollarında kendini kurtarır, hatta ağlar.

Açıklaması basit: Bebeğiniz bir yabancı! Ama bu endişelenmek için bir neden değil. Aslında yabancılık çocuğunuzun gelişiminde önemli bir aşamadır ve duygusal ve sosyal olgunluğun bir işaretidir.

Bebekler ne zaman yabancılaşır?

Bebekler tuhaf hissetmeye başladığında ve bunun ne kadar belirgin olduğu çocuğunuzun kişisel hızına ve bireysel karakterine bağlıdır.

Yabancılara karşı güvensizlik genellikle yaşamın 4. ve 8. ayları arasında artar. Gelişim psikoloğu Réné A. Spitz bu nedenle tuhaflık evresine “8 aylık kaygı” adını verdi.

Bebekler neden tuhaf hisseder?

Yabancılaşma aşamasında bebeğiniz tanıdık olanla olmayanı ayırt etmeye başlar. İlk birkaç ayda bile anne ve babayı seslerinden ve kokularından tanır. Ancak birkaç ay sonra, en yakın bakıcılarının yüzünü de net bir şekilde tanıyabiliyor ve onları daha az tanıdık insanlardan ayırt edebiliyor.

Bu nedenle yabancılık, yabancılara karşı doğal ve sağlıklı bir mesafedir. Evrimsel açıdan bakıldığında tuhaflık, hayatta kalmak için önemli bir koruyucu mekanizmadır.

Yabancılık: Ayrılık korkusu

Yabancılık aynı zamanda bir başka önemli unsuru da ifade eder: ayrılık kaygısı. Bebek, yaşamının ilk birkaç ayında bakıcısının ona güvenilir bir şekilde baktığını ve ihtiyaçlarını karşıladığını öğrenmiştir. Ona bakılır ve yiyecek, sevgi ve rahatlık alır.

Bu güvenlik duygusundan, daha sonra kişilerarası ilişkilerde de belirleyici olacak olan temel güven denilen şey gelişir. Ancak bu aşamada çocuğunuz hâlâ tamamen size bağımlıdır. Odadan ya da onların görüş alanından çıktığınızda huzursuzluk, hatta panikle tepki verirler.

Yabancılık – güvenli bir bağın işareti

İster yoğun ister hafif olsun: Bebeğiniz başkaları tarafından yabancılaştırılıyorsa, çocuğunuzla aranızda güvenli ve istikrarlı bir bağ oluşur. Çocuğunuz sıkıntılı, kaygılı ya da güvensiz olduğunda içinizde güvenilir bir baz istasyonu bulunduğunu bilir. Ancak bu bilgiyle çevrelerini cesaretle keşfedebilir, açık ve kendine güvenen bir kişilik geliştirebilirler.

Gariplik: Tehlike durumunun değerlendirilmesi

Çok fazla dikkat, çocuğa çok az dikkat kadar zararlıdır. Aşırı endişeli ebeveynler, çocuklarının harekete geçme susuzluğunu frenleyebilir. Aşırı kaygısız bir tutum, çocuğa yabancıların genellikle tehlike oluşturmadığı mesajını verir.

Bebeğiniz yabancıysa ne yapmalısınız?

Ebeveyn olarak bebeğinize yabancı olmayı bırakması konusunda eğitim veremezsiniz, bunu yapmamalısınız da. Çocuğunuza yabancılık aşamasında güvenlik ve güvenlik hissi vererek destek olun.

Bebeğiniz bir yabancıysa, gerçekten istemiyorsa onu akrabalarının kollarına zorlamayın. Ancak yabancı olan bir çocuğu da aşırı korumamalısınız. Hayatının geri kalanı için önemli olan sosyal beceriler ancak diğer insanlarla temas kurarak geliştirilebilir.

Tuhaflıkla başa çıkmanın ipuçları?

Aşağıdaki önlemler çocuğunuzun yabancılık döneminde bebek bakıcısı gibi yeni bir kişiye alışmasına yardımcı olacaktır:

  • Sabırlı ol!
  • Bu yeni kişiyle yavaş yavaş birlikte iletişim kurun.
  • Kişiyi aktivitelere dahil edin: oyun oynama, beslenme, bebek bezi değiştirme.
  • Ayrılacağınızı duyurun, olumlu ve neşeli olun; gizlice kaçmayın.
  • Ulaşılabilecek mesafede bir test çalışması yapın: Başlangıçta odadan kısa süreliğine çıkın ve yavaş yavaş yokluğunuzu artırın.

Bebekler yabancı olmadığında

Gelişim psikologlarına göre sapma davranışı, bağın daha az istikrarlı olduğunun bir göstergesidir. Eğer bebek yabancılaşmıyorsa, bu genellikle bakıcıyla yaşanan olumsuz deneyimlerden kaynaklanmaktadır. Reddetme, mesafeli davranışlar, ruh hali değişimleri, duygusal soğukluk, ihmal ya da istismar yaşıyorsa bağ bozulur.

Tuhaflık – bir karakter meselesi

Bağlanma davranışı da genetik olarak önceden programlanmıştır ve yalnızca annenin veya diğer yakın bakıcıların davranışlarına bağlı değildir. Örneğin, kendilerini cesurca her şeye adayan cesurlar ve yeni olan her şeyi dikkatli ve geçici olarak keşfeden çekingen tavşanlar vardır.

Bu nedenle bebeğin yabancılaşma derecesi aynı zamanda çocuğun karakterinden de etkilenir. Ebeveynler buna karşı koymak için bir şeyler yapabilirler; örneğin yavaşlatabilir veya teşvik edebilirler ve davranışları yoluyla çocuğun tutumu üzerinde olumlu bir etki yaratabilirler. Ancak bebeğinizin yabancı olup olmadığına bakılmaksızın, yeni maceralara atılabileceği güvenli sığınak olun!